LEXISLACIÓN
SOBRE INTERRUPCIÓN VOLUNTARIA DO EMBARAZO:
A lexislación española permite a posibilidade de
interrumpir o embarazo en tres casos:
- Que sexa necesario
para evitar un grave perigo para a vida ou saúde física
ou psíquica da embarazada.
- Que o embarazo
sexa consecuencia de un feito constitutivo de delito de violación,
sempre que a intervención se practique dentro das primeiras
doce semanas de xestación e que o mencionado feito tivera
sido denunciado.
- Que se presuma
que o feto nacerá con graves taras físicas ou
psíquicas, sempre que a intervención se practique
dentro das vintedúas semanas de xestación e que
o dictamen expresado con anterioridade a práctica da
interrupción, sexa emitido por especialistas acreditados.
COMO SE REALIZA
UNHA INTERRUPCIÓN VOLUNTARIA DE EMBARAZO:
As técnicas
varían de acordo co tempo de xestación. Canto antes
se realice, menor resultará o risco e a posibilidade de
complicacións.
As TÉCNICAS
máis empregadas son:
- Método
de aspiración:
Emprégase antes das dez ou doce semanas de embarazo.
Non precisa hospitalización e normalmente realízase
baixo anestesia local, sendo neste caso, os riscos mínimos.
As veces pode realizarse con anestesia xeral.
- Técnica
de legrado (raspado):
é unha intervención quirúrxica que , as
veces, complementa o método de aspiración para
asegurar o completo vaciado do útero. Normalmente realízase
con anestesia xeral.
- Método
de inducción:
Emprégase para interrumpir embarazos de máis de
catorce semanas. Son técnicas mais complexas e é
necesaria a hospitalización. Ademais empréganse
medicamentos que provocan a expulsión do contido do útero.
- Método
químico (RU486):
Pode empregarse en xestacións de menos de sete semanas
de amenorrea, é decir, pode empregarse en mulleres que
faga menos de 49 días dende a súa última
regra. Non está disponible en farmacias, polo que a usuaria
debe acudir á clínica coa súa documentación
en regra ou cos seus pais ou titores se fose menor de idade.
